De afgelopen periode heb ik wat meer ruimte genomen om stil te staan bij wat voor werk ik doe in mijn praktijk. Niet per se omdat er iets “niet klopte”, maar omdat ik merkte dat bepaalde momenten steeds opnieuw in mijn gedachten voorbijkwamen. En dan vooral gesprekken met onderwijsprofessionals die ik gehad had. Gesprekken die vaak nét iets verder gingen dan de oppervlakte. Het waren gesprekken over hoe het écht gaat, over de druk die wordt ervaren, over de balans die soms lastig te vinden is. En ook over het verlangen om met wat meer rust en soms ook met meer vertrouwen voor de klas te staan.
Ik merkte dat die gesprekken bleven hangen en dat ik er keer op keer aan terugdacht.
Ergens begon het te borrelen en ontstond bij mij het gevoel: hier wil ik mee verder! Op dit gebied kan ik zeker ook iets betekenen voor anderen.
Opnieuw kunnen bijdragen aan de ontwikkeling van mensen
Tot nu toe werkte ik vooral met kinderen, jongeren en ouders. En vanuit daar ook heel geregeld met leerkrachten, docenten en IB’ers, vooral met als doel samenwerken in het belang van het kind. Dat was waardevol en dat blijft het ook. Tegelijkertijd voelde mijn volgende stap steeds logischer. Daarom heb ik besloten om mijn focus te verleggen naar onderwijsprofessionals zelf – zeker ook naar mensen die nog aan het begin van hun loopbaan staan. Niet omdat zij “meer nodig hebben” dan anderen, maar omdat juist in die eerste jaren zoveel samenkomt, zoals verwachtingen, verantwoordelijkheid, zoeken naar je eigen manier en plek. En het is niet altijd vanzelfsprekend om dan stil te staan bij jezelf. Bij hoe het met je gaat en bij wat je nodig hebt. Maar ook werk ik graag met startende professionals omdat zij daarmee een goede start kunnen maken en daarmee hopelijk enthousiast blijven voor en in het onderwijs én duurzaam inzetbaar blijven. Kortom: hoe jij je werk zo kunt doen dat het ook voor jou vol te houden blijft. In mijn werk wil ik daarin vooral ondersteunen. Op een manier die niet voelt als ‘nog iets extra’s’, maar juist als iets dat ruimte geeft.
En nu ….
Ook al voelt deze stap voor mij kloppend, ik vind het tegelijk wel spannend om hem zo uit te spreken. Deels omdat het betekent dat ik iets achter me laat, terwijl ik niet precies weet wat het allemaal gaat brengen. Maar het vertrouwen overheerst, net als de zin om hiermee verder te gaan! 😊